about

Over mijn werk

Niets staat op zichzelf, alles verhoudt zich tot elkaar en alles doet er toe.
Zo ook staan mijn werken niet op zichzelf. De installaties en assemblages die ik maak voegen zich naar de ruimte en mijn lichaam in de (video)performances en foto’s voegen zich naar hun gecreëerde omgeving. En daarbij hecht ik er belang aan dat alles er toe doet.
Het restmateriaal kan van net zo’n groot belang zijn als het materiaal. De ruimte kan net zo van belang zijn als de installatie. De omgeving net zo belangrijk als het lichaam. Het gaat mij daarbij ook niet om het maken van een absoluut of evident beeld maar om de poging het maken en het gemaakte te laten samenvallen en het mentale te verenigen met het materiële. Het is het steeds opnieuw beginnen.
Het is het steeds opnieuw vatten van het moment dat ik centraal stel in mijn werk.
Afstand versus betrokkenheid en aanwezigheid versus afwezigheid zijn thema’s in mijn werk die hieruit voortkomen.

Bij de tentoonstelling SOMEWWHERE NOW (01-21) hebben Monique Kwist en ik een publicatie uitgebrachtmet recent werk en teksten over onze ontmoetingen.
De publicatie (35 pag. B5 formaat) is voor 10,00 euro incl.verzendkosten
te bestellen via info@ronalddeceuster.nl

Hoe is het nu, Expo Bart
Tekst van Merel van Nieuwenhof over UNFURL, EXPO BART

“De intentie van de kunstenaar doet ergens denken aan Peter Pan, die zo snel beweegt tussen de tastbare wereld en die van verbeelding en de geest dat hij zijn schaduw verliest en weer aan zichzelf vast moet maken. Maar wanneer alles dan ten slotte samenvalt: waar begint de wereld (van de verbeelding) dan en waar houdt die op? De Ceuster reikt hierbij geen antwoord aan, maar wil juist die poging laten zien: om het maken en het gemaakte te laten samenvallen en laten vliegen. Al is het maar even. De verbeeldingskracht en zijn schaduw.”

Gerda van de Glind

Hardop kijken

Het eerste werk dat ik zag van Ronald hing gevaarlijk los aan een wand van een schuur die niet veel later tot de grond toe afbrandde. Dat lag niet aan het werk, het werk was een tekening: een aller dunst mogelijk lijntje pur-schuim volgde iedere naad, scheur en schimmelspoor van de oude kippenschuur. Ik zag alleen de tekening, niet de schuur. Kunst kan dat, maken dat je de werkelijkheid niet ziet.

Ik nodigde mijzelf uit per mail om persoonlijk kennis te maken.

Staand in zijn atelier, een oud gebouw dat op de rol staat om gesloopt te worden, zie ik overal platen, balken, planken, bestofte kasten, maar …? Als woorden tekort schieten dan …?

Kijken. Blijven kijken, tot kijken denken wordt. Hardop denken.

Ergens tegen een kast staat een foto. En die kást, staat óók op de foto. Maar ergens anders. De ‘rommel’ blijkt een formele vormentaal van rechthoeken, lijnen, volumes. Waar ik de leesbaarheid van de werkelijkheid onderzoek en zo toewerk naar nieuwe betekenissen, bouwt Ronald uit restanten van werkelijkheid een nieuwe wereld om tot betekenissen door te dringen. Ik zie doorleefde monumenten, odes aan de abstracte kunst.  Op de foto staat een mensfiguur, het hoofd in een gouden wolk. De wolk is het hoofd, de figuur is zo gezien niet iemand, maar een wezen. Een wezen. Het wezen zit, … beweegt? … Zwaait het? Ter verwelkoming? Als afscheid? … Of aait het? … Wat? Wie? … Mij? Ons?

Naschrift (per e-mail)

Hoi,

Ik heb de neiging om bij elke mail een nieuwe vraag te stellen zodat je weer mooie inzichten deelt:)

Groet, Ronald

Je vraagt mij of ik zeg “dat jij tot betekenissen wil doordringen” Ja:-) 

En je vraagt me of ik bedoel dat er al betekenissen zijn. 

Ja, ik denk dat er al betekenissen zijn. Ja er zijn altijd betekenissen , en nooit blijvend 🙂 Onder betekenissen versta ik waardes, emoties, concepten, perspectieven, samenhangen. En die veranderen. Mensen zijn betekenisverleners, gedeelde betekenissen maken onze cultuur op. Als kunstenaars kunnen we daar nieuwe wendingen aan geven, kunstenaars kunnen van binnenuit de gedeelde betekenissen (cultuur) bevragen. 

Ik denk in jouw werk een vorm van bevragen te zien waarbij je de materialen die je gebruikt níet gebruikt om hun geschiedenis. Én je gebruikt ze niet zoals ze normaal hun rol vervullen in onze wereld. Jouw gebruik van kasten, planken, … is een dubbele bevrijding van de functionaliteit van deze dingen. Daarmee creëer je ruimte om met je installaties al ‘tekenend’ met de dingen door te dringen tot waardes, emoties, concepten, perspectieven, .…

Ik zie doorleefde uitnodigingen om mee te denken over betekenissen.

Groet,  Jeroen

Betekenissen zijn ons materiaal? Ronald

Opening In mind I fly van Ronald de Ceuster, Kunstenlab Deventer – Jeroen van Westen, 13-02-2022

Borrowed Spaces

Borrowed Spaces has been an informal initiative of me since 2011. At irregular times, if the opportunity presents itself, I organizes projects and exhibitions in borrowed spaces 
for artists he invites for this.

180 gradencoach

Met mij als gecertificeerd kunstenaarcoach kun je op een speelse wijze onderzoeken hoe je creatiever om kunt gaan met je werkleven en de keuzes die jij hierin maakt.

About my work

Nothing stands alone, everything is related and everything matters.
So too, my works are not self-contained.
The installations and assemblies I create conform to the space and my body in the (video) performances,and photographs conform to their created surroundings.
And I ensure that everything matters.
The residual material can be just as important as the material.
The space can be just as important as the installation.The surroundings can be just as important as the body.
For me it is not about making an absolute or self-evident image, but about attempting to let the process of making and the made itself coincide; the mental and the material in coalescence.
It is a matter of perpetually starting over,
to continuously recapture the moment of focus in my work.
Distance versus engagement and presence versus absence are themes in my work that arise from this.